گاز استریل، به عنوان یکی از انواع گاز و باندهای پزشکی، سنگ بنای هر محیط درمانی از اتاقهای عمل پیشرفته گرفته تا کلینیکهای سرپایی محسوب میشود. نقش حیاتی این محصولات در جلوگیری از عفونت، جذب ترشحات و حفاظت فیزیکی از بافتهای آسیب دیده، بر هیچ متخصص حوزه سلامت پوشیده نیست. انتخاب صحیح نوع گاز نه تنها بر روند بهبود بیمار تاثیر مستقیم دارد بلکه بر مدیریت موجودی و کاهش هزینههای درمانی نیز مؤثر است که این موضوع به طور مستقیم با ملاحظاتی نظیر قیمت لوازم مصرفی و جراحی عمومی در ارتباط است. تولید و آماده سازی گازهای استریل بر اساس استانداردهای دقیق دارویی و پزشکی (مانند USP و EN) صورت میگیرد تا از هرگونه آلودگی میکروبی یا ذرات خارجی عاری باشند.

گازهای استریل عمدتاً از الیاف پنبهای یا ترکیبی از پنبه و الیاف مصنوعی از قبیل ویسکوز تولید میشوند. ویژگیهای مهم آنها شامل میزان مش (تراکم بافت)، تعداد لایهها (Ply) و وجود یا عدم وجود نخ باریم یا نخ رادیواپک است. نخ باریم دار یک ضرورت ایمنی در حین جراحیهای پیچیده است چرا که امکان شناسایی و ردیابی گاز در تصاویر رادیوگرافی را فراهم میکند و از خطرات باقی ماندن اجسام خارجی در بدن بیمار جلوگیری میکند. در کنار این ملاحظات بافت گاز میتواند به صورت توری (Woven) یا غیر توری (Non-Woven) باشد. گازهای غیر توری به دلیل یکنواختی بالاتر، جذب سریعتر و عدم تولید پرز (Lint) بسیار پرطرفدار هستند.
تفاوتهای ساختاری بین انواع گازهای استریل و دیگر لوازم جراحی کاملاً مشخص است. به عنوان مثال در حالی که گاز استریل برای جذب و پوشاندن زخم به کار میرود، محصولات پیشرفتهتری از جمله مشهای جراحی برای تقویت بافتهای ضعیف مورد استفاده قرار میگیرند. در زمینه جراحی هرنیا (فتق)، درک عمیق کاربرد پرولین مش جراحی برای استحکام بخشی به دیواره شکم یا کشاله ران لازم و ضروری است؛ این مشها برخلاف گازها ساختارهایی دائمی یا نیمه دائمی هستند.
پس از اتمام جراحی و مراحل جذب ترشحات توسط گاز، پزشک برای بستن زخم از نخهای مخصوص استفاده میکند که توجه به کیفیت و خرید نخ بخیه مرغوب برای کسب بهترین نتیجه ترمیم حیاتی است. در بحث مراقبتهای پس از جراحیهای سرپایی یا مدیریت زخمهای جزئی، ملاحظات اقتصادی در خصوص لوازم مصرفی رایج نظیر قیمت چسب زخم، پدهای ضدعفونی کننده و بانداژهای رولی به طور مستقیم بر مدیریت بهینه هزینههای بیمارستانها و مصرف کنندگان نهایی تاثیرگذار است.

گازهای استریل را میتوان بر اساس شکل و هدف کاربرد به دستههای اصلی زیر تقسیم بندی کرد:
در نهایت تضمین کیفیت استریل بودن و ویژگیهای جذب بالا، معیارهای اصلی برای هر تصمیمی در تهیه و استفاده از انواع گازهای استریل پزشکی به شمار میروند و انتخاب نوع گاز باید توسط تیم درمانی و با در نظر گرفتن نوع زخم، حجم ترشحات و محل آن صورت پذیرد. این انتخاب در کنار تصمیم گیری برای استفاده از نخ بخیه مناسب برای بستن زخمهای عمیقتر، دو رکن اساسی در پایان هر پروسیجر جراحی شناخته میشوند.